Bebeklerde Görülen Yeme Bozuklukları

     Beslenme her insan için yaşamını devam ettirebilmesi için en önemli fizyolojik ihtiyaçlardan bir tanesidir. Yalnız, beslenme yolu ve şekli bebeklerde fizyolojik ihtiyaçtan fazlasını ifade eder. Yeni doğmuş bir bebeğin duygularını sözel ve/veya davranışsal olarak ifade etmesi imkansız olduğu için beslenme aynı zamanda onun için insan ilişkilerindeki ilk adımı atması, kendisini ifade etmesi, duygusal bağ kurması açısından önem taşır. Bu yaşlarda beslenme ile ilgili yaşanan problemler ileride fizyolojik problemlere yol açacağı gibi duygusal, ilişkisel, psikolojik problemlere de yol açabilir.  

      Bebeğin ilk 2- 6 aylık beslenme süresi ilerideki ilişkilerinin şekillenmesi açısından oldukça önemlidir.Bu donemde annenin bebeğini emzirmesi anne ve çocuk arasındaki en önemli duygusal bağdır. Annenin bebekle olan yakınlığı, vücut dili özellikle de göz teması çocuğun duygusal gelişiminde önemli rol oynar. Hamilelik sonrası depresyon, Emzirme döneminde çocukla göz temasının kurulmaması bebeklerde yemeyi reddetme, ishal, kusma, kilo alımı problemleri olara kendini gösterebilir. Bu durumda annenin bir uzmandan yardım alması çocuğu ile ilişkisini sağlıklı olarak şekillendirmesi açısından önemlidir.

      6 ay ile 3 yaş arası bebeğin ilk olarak anneden ayrılıp kendi bireyselliğinin farkına vardığı dönemdir. Bu dönemde annenin bu farkındalığı algılayıp bu dönemde bebeğin bireyselleşme ihtiyacına karşılık verebilmesi gerekir. Aksi takdirde çocuk kendi varlığı yemeyi reddederek göstermeyi deneyebilir. 

Yeme Fobisi

     2-3 yaşından itibaren çocuğun yemek yerken öksürmesi, boğazına birşeyin takılması, yemek yedikten sonra kusması çocukta yemek yeme ile ilgili fobi geliştirebilir ve çocuk katı besinleri almayı reddedebilir. Bu durumda çocuk yemek yemesi için fazla zorlamamalıdır. Püre seklinde besinler alarak yavaş tekrar katıya dönülmesi teşvik edilebilir. Eğer bu şekilde çözüme kavuşmuyorsa bir uzmandan yardım almak yararlı olacaktır.

Pika

     Eğer çocuk en az 1 ay besleyici besinler dışındaki maddeleri; boya, silgi gibi; yiyorsa Pika teşhisi konulabilir. Karın ağrısı ve kansızlık en önemli belirtileridir.  Alışkanlık haline gelirse bu davranışı değiştirmek oldukça zor olacağı için erken teşhis ve tedavi büyük önem taşır.  Evde çocuğun yiyebileceği toksak maddelerin kaldırılması ya da atılması, çocuğun duygusal ihtiyaçlarına daha duyarlı hale gelinmesi önerilebilir.

Ruminasyon Bozukluğu

     Genellikle 1 yaşına kadar görülen bu rahatsızlık çocuğun en az 1 ay yediklerini yuttuktan sonra tekrar ağzına getirmesi, çiğnemesi ve tekrar yutması olarak tanımlanabilir.Bu duruma sebep olan herhangi bir  fizyolojik rahatsızlık yoksa bilişsel gelişim bozukluklarından şüphe edilebilir.

     Yukarıda adı, geçen tüm bu bozukluklar fizyolojik ve psikolojik destek alınmadığı takdirde ileride fizyolojik, duygusal ve sosyal problemlere yol açabilir. Bu nedenle bu tür bir problemin varlığı çocukta fark edildiği anda bir uzman desteğine baş vurulması tedavi sürecini daha kısa ve etkin hale getirecektir.