KORKULAR

     Korku canlıların görünen ya da görünmeyen tehlikeler karşısında gösterdikleri bir heyecan biçimidir. Korku aşırı olmadığı ve kişinin yaşam akışını etkilemediği sürece her çocukta belirli yaş dönemlerinde görülen bir savunma biçimidir.

      Bebeklik döneminde yüksek ses, hayvan, karanlık oda, yalnız kalma, annenin evden ayrılması,  ani yer  ya da bakıcı değiştirme, yabancı kişilerle karşılaşma korkunun başlıca sebeplerinden olabilir.Özellikle 8-24 aylık çocuklar ebeveynleri yada bakım verenleri yanlarından ayrıldıklarında korku tepkileri gösterebilirler. Ebeveynin çocuğa güven duygusu verebilmesi, hayatı keşfetmesine izin vermesi, çocuğu dış dünyanın korkutucu bir yer olmadığı konusunda desteklemesi bu dönemde çocuğun yaşadığı ayrılık endişesinin azalarak çözümüne ve korkularının kaybolmasına yardımcı olacaktır. Eğer bu süre içinde ebeveyn çocuğun korkularının azalmadığını ve rahatlatılamadığını görüyorsa danışmanlık desteği almalıdır.

      Çocuklar büyüdükçe korkuları daha hayali olur , soyutlaşır ve yaşa paralel olarak artar. Çocuklar daha çok hayalet, cadı, yatak altında saklanan yaratıklar, hırsız, okudukları kitap ya da gördükleri filmdeki karakterlerden birinin zarar vermesi, kaybolma, ölüm , anne ve babanın kaybı, okula ilişkin olaylar ve sosyal ilişkileri içeren  korkular yaşayabilirler. Bebeklik döneminde anne babadan ayrılık endişesi sağlıklı şekilde çözülemediyse 5-11 yaş döneminde korkular yoğun şekilde ortaya çıkabilir. Başından geçen olumsuz bir olay, tehdit edilerek yönlendirilmeye çalışmak, anne babanın korku ya da kaygılarının çocuk fark etmeden örnek alınması gibi nedenler korkuların oluşmasında etkili olabilmektedir.

Öneriler:

     Korkunun tedavisi uzun sürelidir. Korkan çocuk eleştirilmemeli, kızılmamalı, alay edilmemeli ve  korktuğu obje ile hazır olmadan karşılaştırılmaya zorlanmamalıdır. Bunlar yapıldığında çocuğun hem kendine hem de anne babaya duyduğu güven duygusu sarsılabilir ve korkularında tam ters yönde artışlar görülebilir.

Ne Zaman Yardım Almalı?

     Korkular uzun süre devam ediyorsa ve günlük yaşam akışını etkiliyorsa çocuğun iç dünyasında yaşadığı çatışmaların bir sinyali olarak algılanmalı ve çözümü için danışmanlık desteği alınmalıdır.