Çocuklarla İlgili Sıkça Sorulan Sorular

• Çocuğumu psikoloğa getirirken ona nasıl bir açıklama    yapmalıyım?

Cevap: Öncelikle çocukların psikoloğa gelirken nereye gittiklerini bilmeleri önemlidir. Fakat geliş nedenlerini ifade ederken onları korkutmamak, tehdit etmemek ve yardım almayı cezalandırma gibi nitelendirmemek doğrudur. "Seni doktora götüreceğiz" ya da "Sen okulda çok yaramazsın" onun için gidiyoruz gibi ifadeler çocuğun korkmasına ve iletişime kapanmasına neden olacaktır. Doğrudan onu çözmeye çalıştığınız bir sıkıntısının olduğunu bu konuda ona anne baba olarak yardım etmek istediğinizi, onu daha iyi anlamının önemli olduğunu, bunun için hepinizi dinleyecek anlamaya çalışacak bir uzmandan yardım almak ve hep birlikte çözüm bulmak istediğinizi söylemek olacaktır.

• Yetişkinler psikoterapide konuşarak sorunlarına çözüm ararlar ve bulurlar. Peki ya çocuklar ? Onlar nasıl anlatır ve çözerler ?

Cevap: Çocuklarla çalışmaların şekli çocuğun yaşına ve sorun tanımına göre değişir. Çoğu zaman çalışmada anne ve babanın da aktif  yer almasına önem verilir. Özellikle bebekler yada sözel iletişime geçmemiş çocuklarla çalışırken anne - baba ile olan iletişimleri gözlemlenir ve değerlendirilir.Sözsüz iletişim kuran çocuklar kendilerini oyunları ve oyun odasında anne-babaya ya da terapiste verdiği tepkilerle ifade eder. Çocuğun oyun odasında hangi oyuncağı seçtiği, onunla nasıl oynadığı, kiminle oynadığı, yaptığı resim yada çizdiği figürler... Bunların hepsi yetişkinlerin sözlü iletişimlerinin çocukluktaki yansımalarıdır. Başka bir değişle; çocuklar kendilerini oyunlarla anlatırlar.  

• Çocuğumun terapi sürecinde benim rolüm ne olacak?

Cevap: Terapi sürecinde anne babaların katılımı çok önemlidir. Terapist çocukla bireysel terapiye devam ederken, belirli zamanlarda da anne babalarla görüşmeler yapar. Bu görüşmelerde çocuğun ya da anne babanın yaşamında terapi sürecini etkileyecek durumlar ya da değişiklikler paylaşılır. Ayrıca, anne babanın çocuğu düzenli olarak seanslara getirmeleri ve terapistin sunduğu önerileri izlemeleri, çocuğun terapi sürecini desteklemelerini sağlar. 

• Çocuğumun terapisi ile ilgili endişelerim var. Acaba işe yarayacak mı? 

Cevap: Çocuk terapi sürecinde bazen istekli, bazense daha isteksiz katılım gösterebilir. Bu nedenle anne babalar bazen terapinin gerçekten işe yarayıp yaramadığı hakkında kaygılanabilirler. Zaman içinde çocuğun durumunda  ilerleme görülmesi beklenir. Eğer ilerleme olmazsa, anne babanın bu durumu terapistle görüşüp nerede sorun olduğunu anlamaya çalışması gerekir. Terapistin çocuğunuza yardımcı olmak için zihninizi meşgul eden konuları öğrenmeye ihtiyacı vardır.

• Özel Öğrenme Güçlüğü Bir Zeka Problemi midir?

Cevap: Öğrenme güçlüğü,  okuma, yazma, matematik, dinleme, konuşma ve akıl yürütme becerilerini kazanmada ve kullanma yaşanan güçlüktür. Öğrenme güçlüğü bir zeka problemini göstermez. Özel öğrenme güçlüğü tanısı alan çocuklar normal ya da normalin üzerinde zekaya sahiptirler. Ancak bilgi işlem süreçlerinde, bilgiyi öğrenme ve kullanma süreçlerinde zorluk yaşarlar. Özel öğrenme güçlüğü olan çocukların okul başarıları, potansiyelleri olmasına rağmen yaşından ve zekasından beklenenden düşüktür.

• Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Yaşla Birlikte Düzelir mi?

Cevap: Geçmişte DEHB’nin ergenlik veya yetişkinlik döneminde azalarak kendiliğinden kaybolduğu düşünülmekteydi. Ancak son yıllarda DEHB’nin sadece çocukluk döneminde rastlanan bir sorun olmadığını, çocukluğunda bu teşhisi almış kişilerin yetişkin olarak da benzer sorunları yaşadığı kabul edilmektedir. Çoğunlukla dürtüsellik azalsa da dikkatini toplama ve organize olmada yaşanan güçlük devam etmektedir. Uygun rehberlik ve tedavi olduğunda çocuklar büyüdükçe güçlü yanlarını geliştirmeyi, dikkatlerini kontrol etmeyi, çevrelerini uygun bir şekilde düzenlemeyi ve enerjilerini spor gibi sosyal olarak kabul gören davranışlara yönlendirmeyi öğrenirler.